தகவல்களை மின்-அஞ்சலில் பெற !
karaikal ammaiyaar Karaikal lady of angel church karaikal kailasanathaar veethi ula karaikal mosque Title of image Title of image

காரைக்கால் சுனாமி நினைவுகள் -பாகம் -I | Memories of Karaikal Tsunami (PART-I)

காரைக்கால் 2004 டிசம்பர் மாதம் 26ஆம் நாள் காரையின் வரலாற்றில் ஒரு மறக்க முடியாத நாள்.இதுவரை காணாத  இயற்கையின் ஒரு கோர வெளிப்பாடு,மனிதனின் விஞ்ஞான வளர்சிகள் எனக்கு ஒரு பொருட்டல்ல என்று இயற்ககை இந்த உலகிற்கு பிரகடனப்படுத்திய ஒரு தருணம்.இந்த நிகழ்வில் நான் நேரடியாக பாதிப்புக்கு உள்ளாகவில்லை ஆனால் மனரீதியான பல குழப்பங்களுக்கு உள்ளானேன்.அதைத்தான் இங்கே பதிவு செய்ய விரும்புகிறேன்.

நான் அப்பொழுது காலூரியில் இரண்டாம் ஆண்டை கடந்து மூன்றாம் ஆண்டில் காலடி பதிக்க காத்திருந்தேன்.சென்னை நுங்கம்பாக்கத்தில் உள்ள BSNL Training Center இல் பயிற்சிக்காக செல்ல வேண்டியது இருந்தது. பொறியியல் கல்லூரி மாணவர்கள்  செமஸ்டர் விடுமுறைகளில் இது போன்று பயிற்சிக்கு செல்வது வழக்கம்.இது வழக்கமான ஒரு பயிற்சியாக மட்டும் எங்களுக்கு இருக்காது என்று  டிசம்பர் மாதம் 25ஆம் நாளில் அதாவது சுனாமிக்கு முதல் நாள் தெரியாது.எல்லா வருடத்திலும்  கிறிஸ்துமஸ் விழாவிற்கு மறுநாள் காலை மிதி வண்டியை எடுத்து கொண்டு கடற்கரை சென்று விடுவேன்.நாளை காலை கடற்கரைக்கு செல்ல முடியாதே சென்னைக்கு கிளம்ப வேண்டும் என்று மன வருத்ததுடன் இரவு முழுவதும் தூங்கவில்லை.
அதிகாலை நாலு மணி அம்மா "டேய் போய் குளிச்சிட்டு கிளம்பு  பஸ் 5:45க்கு " என்றார்.நானும் குளித்து முடத்து ஆடைகளை அணிந்து கையில் கைப்பையுடன் வீட்டை விட்டு வெளியேறினேன்.எங்கள் தெரு கிறிஸ்துவர்கள் அதிகமாக வசிக்கும் தெரு என்பதால்.ஆண்டுகளின் எல்லா நாட்களையும் விட சாலைகள் வெளிச்சமாகவே இருந்தன.ஏனென்றால் ஒவ்வொரு வீட்டு வாசலிலும் காகித நட்சத்திரங்களுக்கு நடுவில் மின் விளக்குகள்.அந்த மின்விளக்குகளின் ஒளியை உள்வாங்கி பிரதிபளிக்கும் நட்சத்திரம்.இவைகள் விண் மீன்களோ இல்லை காகிதம் தானோ என்று கேட்க்கும் அளவிற்கு வெளிச்சம் இருந்தது.

சற்று மெல்ல நடந்து தெரு முனையை நெருங்கினேன்.என் மனதிற்குள் ஒரு பதட்டம் ஏனென்றால் அங்கு ஒரு நாய் இருக்கும் அதனை நெருங்கி செல்லும் பொழுது சத்தமாக குறைக்கும் கடிக்க ஓடிவரும்.ஆனால் அன்று அது எதுவுமே செய்யாமல் தரையில் படுத்து ஊளையிட்டு கொன்டு இருந்தது.அப்பா தப்பித்து விட்டோம் என கூறிக்கொண்டே இரண்டு தெருக்கள் தாண்டி பிரகாரவீதியை அடைந்தேன்.அங்கே எனது நண்பன் ராஜ்குமார் இல்லம் உள்ளது.நானும் ரெடி என்று உள்ளிருந்து குரல் கொடுத்தபடி கைப்பையை தூக்கிக்கொண்டு வெளியே வந்தான்.பிறகு இருவரும் பாரதியார் சாலை வழியே சென்று புதிய பேருந்து நிலையத்தை அடைந்தோம்.அப்பொழுது நேரம் காலை சுமார் 5:00 மணி இருக்கும்.பேருந்து இன்னும் வரவில்லை இந்நிலையில் எங்களுடன் பயிற்சிக்கு இணைந்து வரவிருந்த விநோத்,சோழ ராஜன்,அரவிந்த் ஆகியோர் வந்து செர்ந்தனர் செந்திலை மட்டும் காணவில்லை.பிறகு அரவிந்த்:செந்தில் பேருந்தில் M .O .H ஸ்டாப்பில் ஏறிவிட்டதாகவும் பேருந்து வந்து கொண்டு இருப்பதாகவும் கூறினான்.இறுதியாக பேருந்து,நிலையத்தை வந்து அடைந்தது.அனைவரும் எங்கள் பயணத்தை தொடங்க ஆயுத்தம் ஆனோம்.என் பெற்றோர் பேருந்து நிலையத்திற்கு அன்று வரவில்லை ஆனால் மற்ற நண்பர்களின் பெற்றோர் சிலர் கண்ணீருடன் "பார்த்து போயிட்டு வாங்கப்பா " என்றனர்.பேருந்து புறப்பட்டது.

புதுவைக்கு பேருந்தில் சென்ற நாங்கள் அங்கிருந்து சென்னைக்கு எப்படி சென்றோம்?கிழக்கு கடற்கரை சாலை வழியாகவா.
இல்லை சுனாமி வருவதை தெரிந்து கொண்டு நாங்கள் எங்கள் பயண வழியை மாற்றிவிட்டோமா?
புதுவைக்கு பயணம் சென்று கொண்டு இருந்த பொழுதே எங்களுக்கு காரைக்காலில் பாலம் உடைந்தது தெரியுமா ?

இவை எல்லா கேள்விகளுக்கும் விடை இரண்டாம் பாகத்தில்.அதுவரை காத்திருங்கள்.

பகிர்ந்து மகிழுங்கள்
சமூக →
தொடர →
பகிர →
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...